الباب الثامن عشر فى آفات الحرص و الطمع الآيات ( 1 ) وَ لا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ ، وَ لَسْتُمْ بِآخِذِيهِ إِلَّا أَنْ تُغْمِضُوا فِيهِ ، وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ حَمِيدٌ ! ترجمه : قصد پليد نكنيد ! يعنى : حرام ، تا از آن نفقه كنيد ، كه شما آن را فرو نتوانيد گرفت ، الا كه در آن چشم فراز كنيد ، و بدانيد كه خداى توانگر و ستوده است ! ( 2 ) وَ لا تَتَمَنَّوْا ما فَضَّلَ اللَّهُ بِهِ بَعْضَكُمْ عَلى بَعْضٍ ! لِلرِّجالِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبُوا ، وَ لِلنِّساءِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبْنَ . وَ سْئَلُوا اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ . ترجمه : بآرزو مخواهيد آنچه خداى بعضى را به آن بر بعضى تفضيل داده است از دنيا ، كه مردان را نصيبى بود از كسب خود ، [ و زنان را نصيبى بود از كسب خود . ] از خداى بخواهيد ! تا بفضل خود كار شما نيكو كند . ( 3 ) وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفِينَ ! الَّذِينَ إِذَا اكْتالُوا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَ ، وَ إِذا كالُوهُمْ أَوْ وَزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ . ترجمه : واى بر آنان كه ترازو كم دارند و كم دهند ! آنان كه چون از مردمان بستانند بكيل تمام بستانند ، و چون بكيل يا به وزن بايشان دهند كم باز پس دهند .